



تصویر غبار
سیدحسین رضوی متخلص به غبار همدانی متولدسال 1228 هجری شمسی در شهرهمدان بوده ودرسال 1283هجری شمسی درگذشته و پیکر او به شهرستان قم منتقل ودر صحن مطهرحرم فاطمه معصومه سلام الله علیها به خاک سپرده شده است .وی از خانوادهای روحانی بودو خود نیز تحصیلات دینی قابل توجهی داشت.وباتوجه به تنها اثر باز مانده از وی، یعنی دیوان اشعارش ، غبار عارفی رنج کشیده و سوخته در عشق است. آیتالله شیخ محمد جواد انصاری همدانی (وفات: ۱۳۳۹ شمسی)درباره وی گفتهاست: جذبه عشق الهی به غبار رسید و او سوخت.شیوه او همان طرز بازگشت است ونظر به حافظ و سعدی و خاقانی دارد. بعضی از غزلهای او بسیار قوی است:
دلم دارد بدان زلف چلیپا همان الفت که با زنار ترسا

به زیر لاله کدامین شهید مدفون است که ازلحد به در افتاده گوشه کفنش

دلم دارد بدان زلف چليپا همان الفت كه با زنار ترسا
گره از كار مجنون كي گشايد كسي كه عقده زد بر زلف ليلي
بسي تند است و سركش آتش عشق وليكن خار از او ترسد نه خارا
نديدم هرگز اين آشفته دل را مگر در بند آن زلف چليپا
يكي شد شيخ و آن ديگر برهمن كه دارد عشق در سرها اثرها
نبودي كوه كندن كار فرهاد گرش شيرين نبودي كارفرما
چو لا خواهي شدن مگذار مگذار درون خانه ي دل غير الله
اگر مشتاق صاحب خانه باشي ندارد فرق مسجد با كليسا
چنان خرگاه ليلي سايه افكند كه مجنون گم شد اندر راه صحرا
سري را كآتش عشق است در دل نمي گنجد عقال عقل برپا
كسي كز تيشه كوه از پا فكندي فكندش تيشه ي عشق تو از پا
دلا سستي مكن در خوردن غم كه زين دارو تواني شد توانا
غبارا ! زين ميان برخيز برخيز كه با خود مي نشايد بود و با ما

آرامگاه غبار همدانی در قم درصحن حرم مطهر
حضرت معصومه سلام الله علیها قراردارد

گرد آوری وتالیف : محمد نفیسی
متولد 1325/3/28در شهر همدان . بازنشسته – دانشگاه ایران – همین
“من هیچم کمی هم کمتر، هرچه هست همه اوست .”

